2026-08-26

Natychmiastowe obciążenie implantu koroną protetyczną: Dlaczego gęstość kości, a nie moment obrotowy, decyduje o powodzeniu zabiegu?

Pojawienie się procedur natychmiastowego obciążenia implantów (ang. immediate loading), w których tymczasowa praca protetyczna – korona lub most – jest osadzana na implancie w ciągu kilkunastu godzin od zabiegu, zachwyca pacjentów. Eliminuje to konieczność chodzenia z "przerwą w uśmiechu". Jednak z biologicznego i biomechanicznego punktu widzenia jest to jeden z najbardziej ryzykownych zabiegów we współczesnej stomatologii. Najnowsze badanie opublikowane w prestiżowym czasopiśmie Heliyon weryfikuje dotychczasowe przekonania klinicystów.

Ryzyko zwłóknienia zamiast kościotworzenia

Kluczem do sukcesu każdego implantu jest stabilność pierwotna – mechaniczne zakotwiczenie gwintu implantu w kości w momencie jego wkręcania. Jeśli w pierwszych dniach gojenia pod wpływem sił żucia interfejs między implantem a kością przesunie się o więcej niż 50 do 150 mikrometrów, organizm nie wytworzy na powierzchni tytanu mineralnej tkanki kostnej. Zamiast tego wytworzy miękką tkankę włóknistą. Efekt? Implant ulega rozchwianiu i wypada.

przez lata lekarze i protetycy opierali decyzję o natychmiastowym obciążeniu pracą protetyczną na odczycie z klucza dynamometrycznego (siła dokręcania wyrażana w Ncm) lub pomiarze częstotliwości rezonansowej (ISQ).

Badanie Sérgio Alexandre Gehrke i współpracowników

W badaniu opublikowanym w Heliyon dr Sérgio Alexandre Gehrke wraz z zespołem poddał rygorystycznej analizie statystycznej 40 implantów tytanowych osadzonych w syntetycznych blokach kostnych o czterech różnych gęstościach.

Wyniki okazały się zaskakujące dla świata naukowej stomatologii:

Zarówno moment obrotowy (torque), jak i rezonans rosną wraz ze wzrostem gęstości kości i wykazują silną korelację ze sobą.

Żaden z tych pomiarów taken pojedynczo nie przewiduje jednak w pełni zachowania mechanicznego implantu, gdy zaczynają na niego działać rzeczywiste siły żucia przenoszone przez koronę protetyczną.

Czynnikiem decydującym o uniknięciu krytycznego mikroruchu (poniżej 150 µm) okazała się bezwzględna gęstość kości pacjenta w miejscu implantacji, a nie sama wartość wskazana przez klucz dynamometryczny podczas wkręcania.

Praktyczne wskazówki dla protetyków i chirurgów

Oznacza to, że sam wysoki odczyt siły dokręcenia implantu podczas chirurgii nie daje zielonego światła dla bezwzględnego osadzenia korony natychmiastowej, jeśli kość pacjenta ma niską gęstość (np. kość typu D4 w szczęce).

Nowoczesna protetyka natychmiastowa wymaga precyzyjnej, trójwymiarowej oceny tomograficznej (CBCT) gęstości kości na etapie planowania, a nie polegania wyłącznie na odczytach mechanicznych w trakcie operacji.